رو برگرداند حكم اهل نهروان را خواهد يافت . شايد كسى بگويد كه اهل صفين و اهل جمل نيز بر امام زمانشان قيام كردند ، پس چطور نسبت به آن‌ها ناكثين و قاسطين تعبير شده است ؟ به عبارت ديگر چنان كه در شرح عبارت : « وَمَنْ حارَبَكُمْ مُشْرِكٌ » خواهد آمد ، از محاربان با اميرالمؤمنين عليه السلام ؛ - يعنى اهل جمل و صفين - به « مشركان » تعبير شده است ، امّا از اهل نهروان به « مارقين » . تفاوت اين دو بيان بايستى روشن شود . ملازمان با ائمّه وَاللّازِمُ لَكُمْ لاحِقٌ ؛ و كسى كه ملازم شما باشد لاحق است . ملازم يعنى چه ؟ لاحق يعنى چه ؟ لاحق به چه كسى ؟ به كجا ؟ پر واضح است كه معناى ملازمت در اين جا ، ملازمت به جسم نيست . مىگويند : فلانى ملازم فلانى است ؛ يعنى هميشه باهم هستند . پس مقصود از ملازمت ، ملازمت معنوى است ؛ يعنى از نظر اعتقادى ، عملى و اخلاقى متابعت داشتن و همراه ائمّه عليهم السلام بودن . بديهى است كه اين متابعت ، فرع معرفت است ، از اين رو هر چه معرفت انسان به آن بزرگواران بيشتر باشد ، متابعت و پيروى بيشتر خواهد بود . اگر شما بخواهيد از كسى پيروى بكنيد و او را بر حق بدانيد هرچه معرفت شما بر حقانيت او بيشتر بشود التزامتان به متابعت از او بيشتر خواهد بود . از اين رو مراتب معرفت و بالتّبع اطاعت و متابعت مختلف است .